25η Μαρτίου 1821, 1η Απριλίου 1955, Ημερομηνίες Ορόσημο της Εθνικής μας αποκατάστασης.
Φάροι Αδιάλειπτου Φωτός, Ανεξάντλητες Πηγές Αξιών και Ιδανικών. Οδηγός των επερχόμενων γενιών.
Ελάχιστο Χρέος μας αυτές τις μέρες να στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι στους Ηρωικούς νεκρούς μας. Αν δεν μπορούμε να σταθούμε αντάξιοι τους, αν δεν δυνάμεθα να πειθαρχήσουμε «τοις κείνων ρήμασι» τουλάχιστον ας αποτίνουμε φόρο τιμής με ταπεινότητα, σεβασμό και ενσυναίσθηση προς τη θυσία και στους αγώνες τους. Απλά, Όμορφα Ωραία με την ελπίδα ότι θα πάρουμε λίγο από το Φως τους για να κάνουμε τον κόσμο μας λίγο καλύτερο.
Σωστά; … Όχι!
Όχι για τους Αυτοκληθέντες ηγήτορες και σωτήρες μας ! Γι’ αυτούς είναι ακόμη μια ευκαιρία να φτιάξουν την εικόνα τους, ένα ακόμη συμβαν που θα βοηθήσει στην προσωπική τους ανέλιξη. Ένα ακόμη μέσο να προωθήσουν την ατζέντα τους.
Όχι κύριοι και κυρίες, Δεν το Δικαιούστε, Δεν μπορείτε να χρησιμοποιείτε την θυσία και τους Αγώνες τους σαν άλλοθι.
Δεν μπορείτε να παίζετε πια με την νοημοσύνη μας.
Όταν μας βιάζεται την λογική με επανενώσεις, με ΜΟΕ, φιλίες και εναγκαλισμούς με τον Κατακτητή, δεν σας παίρνει να μιλάτε για Απελευθέρωση και συνέχιση των Αγώνων τους.
Όταν στα κλειστά «forum» σας διαλαλείτε το μάταιο του Αγώνα τους θα έπρεπε να ντρέπεστε να στέκεστε μπροστά στο Ικρίωμά τους.
Όταν «Έχετε τόσα θέματα να διαχειριστείτε και δεν θα συζητείτε για το 1955 και το 1821…» δεν σας παίρνει κάθε 1η του Απρίλη να ποζάρετε σαν μοντελάκια πάνω από τα φυλακισμένα Μνήματα.
Όταν οι πράξεις σας λοιδορούν τη θυσία τους θα έπρεπε τουλάχιστον να απέχετε τις μέρες αυτές. Αλήθεια, που βρίσκετε το Θάρρος (θράσος) να δηλώνετε συνεχιστές των αγώνων τους.
Πως μπορείτε ανερυθρίαστα να συγκρίνεται την πορεία σας με την πορεία τους;
Πως αλήθεια ορθώνεστε μπροστά στο «Ου περί χρημάτων…» του Μάτση, μπροστά στο «Τώρα είμαστε Δυό..» του Αυγουστή, μπροστά στο «Μάστρε μου πεθαίνω, Ζήτω η Ελλάς» του Γιωργάλλα, μπροστά στο ολοκαύτωμα του Αχυρώνα, μπροστά στο Μεγαλείο του Αυξεντίου, Αλήθεια πως;
Πως μπορείτε μπροστά από το θυσιαστήριο τους να μας βγάζετε πύρινους λόγους για το παράδειγμα της θυσίας τους, για τα ιδανικά τους, για τις αξίες τους και στο τέλος να ορκίζεστε για Απελευθέρωση ….. μέσω επανένωσης.
Πως αλήθεια συνεχίζεται την θυσία τους;
Όταν μας υπόσχεστε επιστροφή Προσφύγων, ενώ ήδη συμφωνήσατε την Μη επιστροφή;
Όταν μας τάζετε κράτος Δικαίου, ενώ ήδη συμφωνήσατε όρους Απαρτχάιντ;
Όταν μας διαβεβαιώνετε για διαφύλαξη των ελευθεριών μας, ενώ ήδη συμφωνήσετε την βάναυση καταπάτηση τους;
Όταν μας καλείτε σε Απελευθέρωση (μέσω επανένωσης) ενώ ήδη εργάζεστε για τσιμέντωμα της Διχοτόμησης;
Όταν μας μιλάτε για αντικατοχικούς αγώνες, ενώ δίνετε άλλοθι στον κατακτητή.
Όταν μας οδηγείτε σε επικίνδυνους ατραπούς; Όταν αποθηκεύετε ακόμη και το μέλλον μας σε αυτόν τον τόπο;
Γιατί αυτό ακριβώς κάνετε!
Αυτό φυσικά δικαίωμα σας είναι, αν έτσι νομίζετε. Άλλωστε δικαίωμα και του Λαού είναι να κρίνει αν θα σας ακολουθήσει ή όχι. Αυτό όμως που σίγουρα δεν είναι δικαίωμα σας είναι να βεβηλώνετε ανερυθρίαστα τους Αγώνες και της θυσίες των Ηρώων μας.
Οὐαί ἡμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί
Αλλοίμονο σε εμάς, που σας στηρίζουμε.
Αλλοίμονο σε εμάς που σας Ψηφίζουμε.
