Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή από το να ζεις ελεύθερος χάρη σε θυσία,
και να επιχειρείς να τη βεβηλώσεις, να την αποδομήσεις ή να την γελοιοποιήσεις.
Να μη χωρά μέσα σου η μεγαλοσύνη, και ο εγωισμός να μη σε αφήνει να σκάσεις.
Αἰδώς, Ἀργεῖοι!
Στην Κύπρο δεν μας σταματούν πια με ολοκαυτώματα. Μας πνίγουν με ψέματα.
Και τα ψέματα έχουν πατέρα το Λονδίνο και παιδιά εδώ, τους yesmen του Στέμματος.»
Ο πραγματικός πατέρας των ψεμάτων
Η ρίζα είναι ξεκάθαρη: το Λονδίνο.
Η πολιτική αυτή δεν γεννήθηκε στην Κύπρο. Σχεδιάστηκε στα γραφεία της αποικιοκρατίας.
Εκεί αποφάσισαν ότι, αφού δεν μπόρεσαν να σβήσουν τον πόθο του παιδιού προς τη Μάνα Ελλάδα, θα έσπερναν μια νέα, ξένη επιθυμία. Θα υποβάθμιζαν και θα γελοιοποιούσαν την παλιά.
Σιγά-σιγά, σαν ιός, σαν σαράκι.
Η μέθοδος
Η συνταγή δεν αλλάζει:
- Βρίσκεις πρόθυμους «διανοούμενους» να σπείρουν σκιές πάνω στη μνήμη των ηρώων. Για ένα μεροκάματο, για μια θέση στην Αυλή.
- Βρίσκεις φερέφωνα χωρίς ιστορικό υπόβαθρο, που θα μιλούν με προκλητικότητα εκεί που οι «σοβαροί» δεν τολμούν.
- Κι ύστερα, όταν ξεσπάσει η θύελλα, οι ίδιοι «σοβαροί» κάνουν πίσω και λένε: «εμείς δεν τα είπαμε ακριβώς έτσι».
Δειλία. Μεθοδευμένη και οργανωμένη.
Οι YesMen του Στέμματος
Δεν είναι μυστικό. Υπάρχει στην Κύπρο μια τάξη ανθρώπων που ζει για να αποδομεί την ελληνικότητα του τόπου.
- Οι Αριστεροί “προοδευτικοί”, που διδάσκουν στα παιδιά ότι η Ελλάδα είναι βάρος, η «Ψωροκώσταινα» που ντροπιάζει τη «μεγαλοσύνη» τους.
- Οι Νεοφιλελεύθεροι “ρεαλιστές”, που μετράνε την πατρίδα σε οικονομικούς δείκτες.
- Οι Κεντρώοι “ισορροπιστές”, που βαφτίζουν την υποταγή σε «διάλογο» και «συμβιβασμό».
Διαφορετικά προσωπεία, ίδια λογική. Μια σαπισμένη ψυχή, που κοιτά στο Λονδίνο και περιμένει εντολές.
Ο λαός δεν φταίει
Να το πούμε καθαρά: ο απλός κόσμος δεν έχει ευθύνη.
Ο παππούς που τιμά τον Αυξεντίου. Ο νέος που πάει στα μνημόσυνα.
Ο εργάτης, ο δάσκαλος, ο αγρότης – όλοι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι.
Η προδοσία είναι στην κορυφή, στις ηγεσίες που έγιναν yesmen του Στέμματος.
Αυτοί ντρόπιασαν τον λαό τους, όχι ο λαός.
Δειλών Κτυπήματα
Δεν χτυπούν τον Αυξεντίου για το πρόσωπό του. Χτυπούν την ψυχή που εκφράζει:
- την αυταπάρνηση,
- το θάρρος,
- το μεγαλείο,
- την ελληνικότητα,
- την αδιαπραγμάτευτη ελευθερία.
Γι’ αυτό θέλουν να τον παρουσιάσουν αλλιώς – για να βάλουν στο χώμα όχι μόνο το σώμα του, αλλά και τη σημασία του.
Μα οι ήρωες δεν πεθαίνουν δεύτερη φορά, εκτός αν τους σκοτώσει η λήθη.
Ακούστε το Καλά!
Ας το ακούσουν καθαρά:
Η Κύπρος δεν θα γίνει εργαστήριο Νεοκυπριακών πειραμάτων.
Η θυσία δεν αποδημείτε. Δεν γελοιοποιείται. Δεν παζαρεύεται.
Όποιος τολμά να το κάνει, γίνεται συνένοχος των εχθρών, γίνεται yesman του Στέμματος.
Και εμείς, όπως ο Στέντορας, θα σας το λέμε ξανά και ξανά:
«αἰδώς Ἀργεῖοι, κάκ᾿ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί»
Ντροπή σας! Κρίμα λέω στα κάλλη σας, Αργίτες τιποτένιοι.
