«Αν δεν ξεκωλώσουν την Παπανδρέου…»
Δεν πρόκειται για σλόγκαν. Ούτε για γραφική υπερβολή. Είναι αληθινή, καταγεγραμμένη φράση, από στόμα εξουσίας που “Δεν Φοβάται Κανένα..!!! “.
Γιατί τους έχει όλους. Δικαιοσύνη, Υπηρεσίες, Αστυνομία… όλους!!! Όλους εκτός την Αλήθεια στο Φως. Εκεί Τρέμει. Απο Γύπας γίνεται Σάλιαγκας!!!
Και τότε, ο μηχανισμός της Σαπίλας ενεργοποιείται: πολιτικά τηλέφωνα, πίεση, κουκούλωμα. Όλα όπως τα ξέρουμε. Όλα όπως τα έχουμε ζήσει.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Αγροτική Ανάπτυξη στους Αγρότες; Από πού κι ως πού;
Το σκάνδαλο είναι απλό. Τόσο απλό, που πονάει.
Χρήματα για βοσκοτόπια που δεν υπήρχαν. Επιδοτήσεις για ζώα που δεν γεννήθηκαν ποτέ. Κυψέλες φαντάσματα.
Ένα ολόκληρο δίκτυο, πολιτική κάλυψη και υπηρεσιακή συνέργεια, έστησε βιομηχανία απάτης με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και οι πραγματικοί Δικαιούχοι; Η Αγροτιά; Ας περιμένει; Αυτό έλειψε να πάνε τόσα λεφτά στους ξυπόλητους!!!
Και το χειρότερο; Η πολιτεία το ήξερε. Και το ανεχόταν. Το προωθούσε.
Η Παπανδρέου και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία – Σπάνιο πράγμα η Ακεραιότητα.
Η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου, εκπροσωπώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), ξεκίνησε τη διερεύνηση.
Ζήτησε άρση απορρήτου. Παρακολούθησε συνομιλίες. Κατέγραψε παρεμβάσεις.
Και τότε η μηχανή σήμανε συναγερμό. Γιατί η Παπανδρέου δεν ήταν “δική τους”. Δεν μπήκε στο παιχνίδι. Δεν έκανε εκπτώσεις. Δεν χαμογέλασε «για να τα βρούμε».
Την φοβήθηκαν. Αντεπιτέθηκαν. Εκτέθηκαν. Ο φόβος τους αποκαλύφθηκε.
Η Σαπίλα έχει τεχνογνωσία. Ξέρει να Επιβιώνει
Δεν είναι η πρώτη φορά. Δεν είναι το πρώτο σκάνδαλο. Και φοβόμαστε πως δεν θα είναι το τελευταίο.
Στα Τέμπη, 57 νέοι άνθρωποι θυσιάστηκαν για ένα δίκτυο συμφερόντων και αδιαφορίας.
Και τι έγινε; Καμία παραίτηση. Καμία καταδίκη. Καμία αλλαγή.
Το μοτίβο επαναλαμβάνεται:
- Παραίτηση ενός (αν ζοριστούμε).
- Μετάθεση ενός άλλου (να ξεχαστεί και βλέπουμε).
- Ανασχηματισμός (το κόμμα και τα μάτια μας).
- Λήθη.
- Συνεχίζουμε! Πάμε πάλι από την αρχή!
Και ο λαός, παρακολουθεί. Θυμώνει. Ξεχνά. Τους ξαναψηφίζει!!!
Η Μεγάλη Ευθύνη της Κοινωνίας
Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιοι κλέβουν. Είναι ποιοι τους αφήνουν να κυβερνούν.
Η δημοκρατία μας δίνει τη δύναμη της ψήφου. Αλλά εμείς τι την κάνουμε; Την χαρίζουμε; Μας την υφαρπάζουν με υποσχέσεις και φόβο; Ή απλώς δεν την χρησιμοποιούμε με σοφία;
Γιατί και στην Κύπρο μας το ίδιο συμβαίνει.
Δεν θέλουμε σωτήρες. Θέλουμε άξιους. Όχι καλοστημένους επαγγελματίες της κοροϊδίας. Αλλά ανθρώπους που γνωρίζουν. Που έχουν δουλέψει. Που δεν χρωστούν. Που δεν διαπραγματεύονται την αλήθεια.
Ως Εδώ. Η Σαπίλα πρέπει να τελειώσει.
Κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με το «όλοι ίδιοι είναι». Δεν είναι όλοι ίδιοι. Αλλά θα συνεχίσουν να μοιάζουν αν δεν ψάξουμε, αν δεν επιλέξουμε, αν δεν στηρίξουμε αυτούς που το αξίζουν.
Το επόμενο βήμα δεν είναι να φωνάξουμε στα social media. Είναι να μιλήσουμε στους φίλους μας. Να ενημερωθούμε. Να διαβάσουμε. Να θυμόμαστε. Και όταν έρθει η ώρα: Να ψηφίσουμε. Συνειδητά. Όχι από συνήθεια. Όχι από φόβο. Όχι επειδή «δεν αλλάζει τίποτα».
Αλλά γιατί Όλα μπορούν να Αλλάξουν,
φτάνει μόνο Εμείς να Αλλάξουμε.
Ο Μακρυγιάννης έλεγε πως αν χάσουμε την αρετή, χάσαμε την Πατρίδα. Ο Πλάτων δίδασκε ότι μόνο οι άριστοι πρέπει να κυβερνούν. Ο Αντύπας σκοτώθηκε γιατί στάθηκε απέναντι τους.
Σήμερα, έχουμε λόγο. Έχουμε φωνή. Έχουμε δύναμη.
Η Δικαιοσύνη έκανε το χρέος της!
Εμείς Θα κάνουμε το δικό μας;
Δεν θα τους αφήσουμε «Να ξεκωλώσουν την Κοινωνία…»
Η σαπίλα δεν θα κυβερνά άλλο με τη σιωπή μας. Θα αναζητήσουμε τους Άριστους, τους Επαΐοντες, τους Ηθικούς. Θα θυμηθούμε τη δύναμή μας. Θα την χρησιμοποιήσουμε σωστά. Για να μην Χαθεί η Πατρίδα.
Και τότε, δεν θα μπορούν πια να ξεκωλώσουν κανέναν. Γιατί Εμείς, ο Λαός, θα τους Ευνουχίσουμε!
